Czy traktujesz swoje dziecko poważnie? - LIRAVIBES Blog parentingowy. Dziecko, rodzina, zdrowie i uroda

Poważne traktowanie dziecka to rozmawianie z nim, udzielanie mu odpowiedzi nawet na najtrudniejsze pytania i pytanie go o opinię i pozwalanie by brał udział w zajęciach dorosłych.

Czy traktujesz swoje dziecko poważnie?

Zdarzają się sytuacje, gdy Twoje dziecko chce uczestniczyć w jakimś zadaniu lub rozmowie, o której nie ma pojęcia, więc mówisz: „idź się pobaw, to sprawy dorosłych”, albo „nie słuchaj, bo my tu rozmawiamy na poważne tematy”.

Wiele osób stwierdzi, że to nic nadzwyczajnego. Są momenty, gdy trzeba porozmawiać, a dziecko nie powinno w tej rozmowie uczestniczyć. I ja zgodzę się z tym, że są rozmowy,  w których dziecko nie powinno uczestniczyć, ale nie tego rodzaju słów należałoby użyć, by zniechęcić dziecko do zainteresowania sprawami dorosłych. Bo te jeszcze zwiększą ciekawość.

Niestety, ale takie poważne rozmowy toczą się często przy dzieciach, a rodzice uważają że „są za małe by mogły coś z nich rozumieć”, więc bez obaw można spokojnie rozmawiać.

DZIECKO SŁYSZY NASZE ROZMOWY I ROZUMIE JE NA SWÓJ SPOSÓB

Okazuje się jednak, że dziecko uczestniczy w tej rozmowie mimo wszystko. Może i niewiele z niej rozumie, ale udziela mu się napięta atmosfera lub stres wywołany np. sprzeczką rodziców. Dochodzą do uszu dziwne słowa, których znaczenie bardzo chciałoby poznać. Jednak wie, że to sprawy dorosłych. Ono nie ma prawa o nie pytać, a jak będzie starsze musi samo poszukać odpowiedzi na nurtujące go pytania.

Rodzice, którzy myślą, że dziecko przestanie słuchać, gdy go o to poproszą i rozmawiają dalej jakby nigdy nic przy nim popełniają duży błąd. Dziecko cały czas słucha. Jeżeli nie świadomie to podświadomie. Poza tym komunikat otrzymany od rodzica poprzez słowa: nie interesuj się, jesteś za mały, nie znasz się na tym, nie wiesz o co chodzi.. itp. sprawia, że nie czuje się najlepiej w swojej skórze, wie że jest gorszy, ale nie wie dlaczego, chce o coś zapytać, ale wie że nie można, jest ignorowany, tylko dlatego, że rodzice nie traktują go poważnie.

Najwięcej szkody może przynieść ignorowanie chęci uczestnictwa w „poważnych” rozmowach młodego nastolatka. Kiedy on wie więcej niż nam się wydaje, a my ciągle traktujemy go jak małe dziecko.

Jak możemy oczekiwać, że będzie nas szanował i liczył się z naszym zdaniem, skoro my nie liczymy się z nim i cały czas patrzymy na niego, jak na dzieciaka.

On znajdzie sposób na wyrażenie swojego zdania i znajdzie osoby, które będą chciały go wysłuchać wiedząc, że nie ma co liczyć na rodziców w tej kwestii będą to koledzy i koleżanki.

ROZMAWIAJ Z DZIECKIEM I DAJ MU POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA

Jeżeli chcemy poważnie traktować dziecko musimy:

  • rozmawiać z nim,
  • pozwolić zadawać pytania,
  • liczyć się z jego zdaniem,
  • wysłuchać jego opinii,
  • udzielać szczerych dostosowanych do wieku odpowiedzi,
  • angażować je w niemal wszystkie zadania, w jakich ono chce uczestniczyć.

Niech poznaje. Niech zrozumie. Niech doświadcza i uczy się. Niech prosi o pomoc i wyjaśnienia.

Dlaczego by nie dać mu tej wiedzy teraz skoro o nią pyta. Dlaczego by nie zachęcić go do otrzymania odpowiedzi na pytania i dowiadywania się tego, co go interesuje.

W „poważnych rozmowach” z dzieckiem powinniśmy zawsze przedstawiać obiektywną opinię na dany temat, ponieważ dziecko z wiekiem ustosunkuje się samo do pewnych kwestii, a my nie możemy narzucać mu swojego zdania. Dajmy mu szansę wykreowania własnego światopoglądu.

Pozwalając dziecku na uczestniczenie w rozmowach, wyjaśnianie mu, co stanowi problem, jak sobie z nim można poradzić da dziecku bardzo wartościową naukę, spokój i poczucie bezpieczeństwa.

Lepiej, żeby dziecko zdało sobie sprawę, że rodzice mieli problem, ale wszystko jest na dobrej drodze ku jego rozwiązaniu, niż niczego nieświadome martwiło się, że dzieje się coś złego.

Angażowanie dziecka w zadania, które są zadaniami typowo dla dorosłych korzystnie wpłynie na jego samoocenę. Wiedząc, że rodzice mu zaufali i chcąc być poważnie traktowany, postara się odpowiedzialnie wywiązać z powierzonego zadania.

Wspólne rozmowy i działania w rodzinie bardzo korzystnie wpływają na relacje miedzy jej członkami. Każdy wie, że ma oparcie w pozostałych. Nikt nie musi nikogo udać i popisywać się, aby zyskać akceptację, jak to bywa w grupie rówieśniczej.

Dziecko powinno być traktowane na równi z rodzicami. Mieć prawo do własnej opinii i mieć prawo pytać, o to czego nie rozumie. Jeżeli jego pytania zostaną wyśmiane lub zignorowane, dziecko wiele straci. A jak wiele straci rodzić przekona się po kilku latach..

 

Kategorie: PERENTING, RODZIC

LIRA

Komentarze (6)

[…] nie wyniosą wiele z takiej podróży, jeżeli nie potraktujemy ich dość poważnie przed oraz w trakcie takiej […]

[…] Czas na zwyczajną rozmowę dwojga równych sobie ludzi. […]

[…] Czy traktujesz swoje dziecko poważnie? […]

Tak właśnie robiłam i dało to bardzo dobre efekty, dzieci nie mogą być izolowane , bo i tak wszystko słyszą 🙂

Na pewno więcej niż byśmy chcieli 😉

[…] Czy traktujesz swoje dziecko poważnie? […]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

eighteen − 15 =

Copyrights

Liravibes - blog parentingowy

Strona powstała dzięki dofinansowaniu z Unii Europejskiej i i Europejskiego Funduszu Społecznego na rozwój przedsiębiorczości w ramach projektu „ Czas na działanie! Czas na własną firmę!” nr RPLU.09.03.00-06-0044/16 realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014 – 2020 OŚ Priorytetowa 9 Rynek pracy, Działanie 9.3 Rozwój przedsiębiorczości