Domowe nauczanie rośnie w siłę. Dlaczego rodzice postanawiają uczyć dzieci w domu?

Im dłużej moje dziecko chodzi do szkoły, a chodzi już prawie dwa (!) lata, tym bardziej rozczarowuje mnie to, w jaki sposób odbywa się proces nauczania. Martwi mnie także wiele innych sytuacji, które rozwój dziecka stawiają na szarym końcu, za to promują zupełnie inne wartości.

Gdyby nie ogromna chęć ciągłego kontaktu z ludźmi oraz możliwość realnej konfrontacji, nie zastanawiałabym się ani chwili i uczyłabym je w domu.

Nauczanie domowe kojarzyło mi się zawsze z dziwnymi amerykańskimi rodzinami, izolującymi się od świata, które nie chcą dopuścić do indoktrynacji politycznej na swoich dzieciach już w szkole podstawowej.

Teraz wiem, że to ludzie, którzy chcą przekazać dzieciom wartości w najlepszy możliwy sposób. Być wzorem właściwego postępowania, bez wystawiania go na rywalizację, ocenianie oraz agresję, czy złe traktowanie przez innych uczniów lub nauczycieli.

Kontakty społeczne ważniejsze od efektywnego nauczania.

Przeciwnicy nauczania domowego twierdzą, że pozbawienie dziecka kontaktu z rówieśnikami może je niemalże “zabić”. Trochę wyolbrzymiłam, jednak proces socjalizacji urasta tu do rangi najważniejszego elementu rozwoju człowieka. To prawda, dla niektórych brak kontaktów z innym ludźmi mógłby bardzo niekorzystnie na nich wpłynąć, ale nie wszyscy potrzebują ciągłego przebywania z drugim człowiekiem. Co więcej, są osoby, których to zwyczajnie męczy lub nawet dekoncentruje.

Sam proces socjalizacji człowieka przebiega zupełnie inaczej w sali pełnej przeróżnych charakterów, a inaczej w przytulnym domu wśród bliskich.

Mówiąc jednak o socjalizacji, mam na myśli proces nabywania wartości danej grupy poprzez uczestniczenie w niej. I teraz nasuwa się pytanie: Jakie niezwykłe wartości przekazuje szkoła?

 

szacunek

tolerancja  wobec poglądów i cech fizycznych innych osób

szczerość

odpowiedzialność

uczciwość

przyjaźń

lojalność

empatia

wrażliwość na piękno przyrody

Czy szkoła i sposób, w jaki oddziałuje jest w stanie nauczyć dzieci powyższych wartości?

Każdy z nas wie, że nie ma takiej możliwości.

Takie cechy nabywa się w środowisku pełnym miłości, rozmów i indywidualnego kontaktu z drugą osobą… czyli w domu.

 

TROCHĘ FAKTÓW NA TEMAT NAUCZANIA DOMOWEGO

  • Liczba dzieci uczących się w domach stale wzrasta. W USA jest to 2,3 mln dzieci, w Polsce ok. 14 tys.;
  • Jest to najpopularniejsza alternatywa dla nauczania w szkole nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale również w Australii, Kanadzie, Francji, na Węgrzech, w Japonii, Kenii, Rosji, Meksyku, Korei Południowej, Tajlandii i Wielkiej Brytanii;
  • Dzieci uczone w domach uzyskują lepsze wyniki na olimpiadach oraz konkursach przedmiotowych, oraz zdobywają ponadprzeciętne rezultaty w testach rekrutacyjnych do szkół wyższych;
  • Amerykańska prestiżowa szkoła Harvard preferuje uczniów, którzy uczyli się w domach, ze względu na uzyskane dzięki temu cechy: sumienność, dyscyplina oraz umiejętność samodzielnego poszukiwania rozwiązań problemów;
  • Edukacja domowa jest dostosowana do możliwości i  rozwoju dziecka;
  • Dzieci, które uczyły się w domu, są w późniejszym wieku bardziej zaradne i samodzielne, a także częściej angażują się społecznie.

DOROŚLI SAMI CORAZ CZĘŚCIEJ UCZĄ SIĘ W DOMU

Można zauważyć, że dorośli coraz chętniej rozwijają się poprzez naukę w domu. Kupują kursy online i bez żadnego przymusu kształcą się i zdobywają nowe kompetencje. Poprzez informacje oraz filmy instruktażowe w internecie można z powodzeniem nabyć nowe umiejętności.

Robią to, ponieważ liczą na lepszą pracę, chcą coś zmienić w swoim życiu lub po prostu interesują się czymś. Dobierają sobie sposób nauki, jaki im odpowiada.

Rodzice dzieci uczonych w domu chcą, by ich dzieci postępowały tak samo, tylko już w młodym wieku były w stanie stwierdzić czego chcą się uczyć i jak. By uczyły się tego co je interesuje, korzystały z dostępnych informacji oraz potrafiły do nich dotrzeć.

Tradycyjna szkoła nadal stanowi przykry obowiązek dla dzieci. Są zmuszane do poszerzania wiadomości, w sposób który ich nie interesuje, a samo zdobywanie nowej wiedzy i stawanie się człowiekiem mądrzejszym nie jest dla nich niczym atrakcyjnym, wręcz przeciwnie – wykazanie się ponadprogramową wiedzą w obecności rówieśników może się wiązać z drwinami z ich strony lub innymi nieprzyjemnościami.

CZY EDUKACJA DOMOWA STANOWI ZAGROŻENIE DLA SZKOŁY?

Obecnie za główne powody odchodzenia od nauki w szkole uważa się większą efektywność nauczania w domu, budowanie u dziecka określonego systemu wartości oraz troskę o jego bezpieczeństwo i komfort psychiczny.

Mimo tak ważnych cech nauczania domowego nadal tylko nieliczni są w stanie odważyć się na taki krok, by zabrać swoje dzieci ze szkoły tradycyjnej.

Jest to forma edukacji dla dzieci, których rodzice są szczerze zainteresowani wykorzystaniem potencjału dzieci w sposób, który pomoże im uzyskać większą wiedzę oraz uprzyjemni proces edukacji.

Nie każdy rodzic ma predyspozycje do nauczania, a ten uczący własne dzieci w domu powinien je mieć. Nie każdy także może pozwolić sobie na odejście z pracy i rezygnację z comiesięcznego wynagrodzenia, by przejąć kontrolę nad edukacją dzieci.

Tak więc mimo że nauczanie domowe staje się coraz popularniejsze nigdy nie zagrozi szkole.

Podziwiam osoby, które postanowiły przejąć całkowitą odpowiedzialność za rozwój sowich dzieci wierząc, że w jakiś sposób im tym pomogą.

Szkoła nawet mimo wielkich chęci nie jest w stanie zapewnić dzieciom tego, co otrzymują te podczas nauki w domu, czyli ciepła, dobrego przykładu, szczerości, sprawiedliwości i indywidualizacji pracy.

Najgorsze jednak jest to, że szkoła wcale tych chęci nie ma i od lat nic się nie zmienia w tej kwestii.

 

 

Photo by Nicola Tolin on Unsplash

Żródło:

https://www.nheri.org/news/

http://edukacjadomowa.pl/

 

 

Copyrights

Liravibes - blog parentingowy

Strona powstała dzięki dofinansowaniu z Unii Europejskiej i i Europejskiego Funduszu Społecznego na rozwój przedsiębiorczości w ramach projektu „ Czas na działanie! Czas na własną firmę!” nr RPLU.09.03.00-06-0044/16 realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014 – 2020 OŚ Priorytetowa 9 Rynek pracy, Działanie 9.3 Rozwój przedsiębiorczości